In de serie (bijna) vergeten dichters: J.H. van Dijk.
Geboren in 1930 in Borneo, laatstelijk woonachtig in Jakarta, huidige woon- of verblijfplaats onbekend. Ik vond zijn bundel ‘Broedwieg’ uit 1974.
Achterin trof ik een handgeschreven brief aan van de dichter (op luchtpostpapier!) die hij, met de bundel, aan een van zijn broeders stuurde. Over de inhoud doe ik er verder maar het zwijgen toe.
Meer informatie over van Dijk, en een bespreking van deze bundel in de DNBL.
PACIFIC
Is een vrouw is een vrouw is een vrouw
haar lichaam een springvloed is
niet doorwaadbaar nee
een in grotten krullende zuigwand
hoorbaar als het schuimende bloed
in een nauw bloedvat is zij een springvloed
uitgestrekt tussen haar kalme passaten zij is
een spiegel in haar spiegel
daar leeg maar volledig vol ook
laat zij vaak liggen de stilte
maar als dagelijks de stuiptrekkende zon
draven doet de lange slagen van het rood
en verre torens aanreiken hoog de knipoog
naar schepen schuivend de nacht in
is zij vaker de gejaagde jager
uren later vertrekken weer vanouds
de vreemde treinen van haar branding
een dode rijker
![3FCRrM1WqM2sTsFhzPwP[1]](https://jasperligthart.nl/blog/wp-content/uploads/2014/02/3FCRrM1WqM2sTsFhzPwP1.jpg)


![Marguerite_Yourcenar[1]](https://jasperligthart.nl/blog/wp-content/uploads/2014/02/Marguerite_Yourcenar1.jpg)

![p17[1]](https://jasperligthart.nl/blog/wp-content/uploads/2014/02/p171-198x300.jpg)

