Discovery

I have a crazy man
Waiting for a confirmation.
Signs keep a-changing up.
I need some more information.

Some are tricks of the light, you’ll never know.
Make a flickering midnight light into a glow.
And the spot that you saw so bright was just for show.
Could it ever have turned out right? You’ll never know.

let ook op de jaren ’80 schoonheid op 0:55.

Walking on foreign ground
Like a shadow
Roaming in far off
Territory
Over your shoulder
Stories unfold you’re
searching for sanctuary

Het album Discovery (1984) van Mike Oldfield is een onderschat meesterwerkje uit de popgeschiedenis. Oldfield kennen we natuurlijk als de synthesizerkoning die met Tubular Bells zo’n beetje eigenhandig de new age muziek uitvond. Dat lijkt nu misschien een dubieuze eer, maar het album in kwestie staat als een huis en klinkt nog steeds vernieuwend. Knap aan Oldfield is dat hij niet is blijven steken in het herhalen van één kunstje (hoewel later wel een Tubular Bells II en III zouden uitkomen), maar zichzelf is blijven vernieuwen. Op Discovery werkt hij samen met zangeres Maggie Reilly, die een prachtige stem heeft die de muziek meer gelaagdheid geeft. Helaas lijkt ze buiten de samenwerking met Oldfield weinig gedaan te hebben dat de moeite waard is. Maggie, mocht je dit ooit lezen: je bent 54 dus het kan nog! Grote misser in het werk van Oldfield is trouwens Voyager uit 1997. Dertien-in-een-dozijn pseudo-keltische liftmuziek. Avoid it like the plague. Het is aan de hoes ook wel te zien trouwens.