

Na de wilde jacht
Hemelhoog rijken ze, boomkruinen
met sapstromen traag
verheven kilte heeft ze omarmd en
tot levenswijze, oude mannen gemaakt.
Hun lijven stram maar recht
Ongebroken
De sparren buigen diep,
door witte schimmel aangetast
Gestolde tranen van een vreemde, oude god
Gevallen.
Zijn wilde heir kwam in de sneeuwnacht
En nam het land weer in bezit
Verbond, hernieuwd in heilige nachten.
– tijd vóór kruis en steen –
Een witte huiskamer zonder muren
Elke afstand maatloos dichtbij
Jij, wandelaar, moet je een vreemde voelen
Naakte indringer, prooi
– zonder vacht en zonder tanden –
Waanwild en onwetend



Achtergrond en relevante muziek


![Marguerite_Yourcenar[1]](https://jasperligthart.nl/blog/wp-content/uploads/2014/02/Marguerite_Yourcenar1.jpg)

![p17[1]](https://jasperligthart.nl/blog/wp-content/uploads/2014/02/p171-198x300.jpg)


6 Responses to Na de wilde jacht